unhesitant
形容词 adj.
英文释义
形容词 adj.
- Lacking hesitation; not hesitant
词源
Etymology tree
Proto-Indo-European *né
Proto-Indo-European *n̥-
Proto-Germanic *un-
Proto-West Germanic *un-
Old English un-
Middle English un-
English un-
Latin haereō
Proto-Indo-European *-tós
Proto-Italic *-tos
Latin -tus
Proto-Indo-European *-h₂
Proto-Indo-European *-éh₂
Proto-Indo-European *-yéti
Proto-Indo-European *-eh₂yéti
Proto-Italic *-āō
Latin -ō
Latin -tō
▲
Latin -tō
Latin -itō
Latin -titō
Latin haesitō
Latin haesitānsbor.
English hesitant
English unhesitant
From un- + hesitant.
Proto-Indo-European *né
Proto-Indo-European *n̥-
Proto-Germanic *un-
Proto-West Germanic *un-
Old English un-
Middle English un-
English un-
Latin haereō
Proto-Indo-European *-tós
Proto-Italic *-tos
Latin -tus
Proto-Indo-European *-h₂
Proto-Indo-European *-éh₂
Proto-Indo-European *-yéti
Proto-Indo-European *-eh₂yéti
Proto-Italic *-āō
Latin -ō
Latin -tō
▲
Latin -tō
Latin -itō
Latin -titō
Latin haesitō
Latin haesitānsbor.
English hesitant
English unhesitant
From un- + hesitant.
0 次浏览
数据来源: Wiktionary