unbranched
形容词 adj.
英文释义
形容词 adj.
-
Having no branches
— the unbranched antler of a young deer
- straight-chain
词形变化
词源
Etymology tree
Proto-Indo-European *né
Proto-Indo-European *n̥-
Proto-Germanic *un-
Proto-West Germanic *un-
Old English un-
Middle English un-
English un-
English branched
English unbranched
From un- + branched.
Proto-Indo-European *né
Proto-Indo-European *n̥-
Proto-Germanic *un-
Proto-West Germanic *un-
Old English un-
Middle English un-
English un-
English branched
English unbranched
From un- + branched.
0 次浏览
数据来源: Wiktionary