titanium
名词 n.
发音 tītā'nēəm
英文释义
名词 n.
-
A chemical element (symbol Ti), atomic number 22; it is a strong, corrosion-resistant transition metal, used to make light alloys for aircraft etc.
— This airframe uses titanium alloys extensively.
-
An atom of this element.
— This coordination complex contains a titanium.
词形变化
词汇关系
衍生词
cuprotitanium
dititanium
ferrocarbon titanium
ferrotitanium
heptatitanium
hexatitanium
manganotitanium
nontitanium
organotitanium
proto-titanium
radiotitanium
tetratitanium
titanian
titanic
titaniferous
titanious
titanium-46
titanium-47
titanium-48
titanium-49
titanium-50
titanium alloy
titanium aluminide
titanium boride
titanium bromide
titanium carbide
titanium chloride
titanium dichloride
titanium dioxide
titanium group
titanium hydride
titanium isopropoxide
titaniumlike
titanium nitride
titanium oxalate
titanium oxide
titanium sand
titanium sponge
titanium suboxide
titanium sulfate
titanium tetrabromide
titanium tetrachloride
titanium tetraiodide
titanium trichloride
titanium trioxide
titanium white
titanize
titanoan
titanous
titantaramellite
titanyl
trititanium
词源
From Latin titanium.
0 次浏览
数据来源: Wiktionary