syllabic consonant
名词 n.
英 /sɪˌlæb.ɪk ˈkɒn.sə.nənt/|/sɪˌlab.ɪk ˈkɒn.sə.nənt/|/sɪˌlæb.ɪk ˈkɑn.sə.nənt/
美 /sɪˌlæb.ɪk ˈkɔn.sə.nənt/|/sɪˌlæb.ɪk ˈkɑn.sə.nənt/
英文释义
名词 n.
- A consonant which either forms a syllable by itself or is the nucleus of a syllable.
词形变化
0 次浏览
数据来源: Wiktionary