otolaryngology
名词 n.
英 /ˌəʊtə(ʊ)ˌlæɹɪŋˈɡɒləd͡ʒi/
美 /ˌoʊtoʊˌlɛɹɪŋˈɡɑləd͡ʒi/|/ˌɑtoʊ-/
英文释义
名词 n.
- The study of diseases of the ear, nose and throat.
词源
Etymology tree
Proto-Indo-European *h₂ew-
Proto-Indo-European *-s
Proto-Indo-European *h₂ṓws
Ancient Greek οὖς (oûs)
Ancient Greek ὠτ- (ōt-)der.
English ot-
Ancient Greek -ο- (-o-)der.
Latin -o-bor.
English -o-
English oto-
English laryngo-
Proto-Indo-European *leǵ-
Ancient Greek λόγος (lógos)
Proto-Indo-European *-h₂
Proto-Indo-European *-éh₂
Proto-Indo-European *-i-eh₂
Proto-Hellenic *-íā
Ancient Greek -ῐ́ᾱ (-ĭ́ā)
Ancient Greek -λογῐ́ᾱ (-logĭ́ā)bor.
Latin -logialbor.
French -logiebor.
English -logy
English otolaryngology
From oto- (“ear”) + laryngo- (“throat”) + -logy.
Proto-Indo-European *h₂ew-
Proto-Indo-European *-s
Proto-Indo-European *h₂ṓws
Ancient Greek οὖς (oûs)
Ancient Greek ὠτ- (ōt-)der.
English ot-
Ancient Greek -ο- (-o-)der.
Latin -o-bor.
English -o-
English oto-
English laryngo-
Proto-Indo-European *leǵ-
Ancient Greek λόγος (lógos)
Proto-Indo-European *-h₂
Proto-Indo-European *-éh₂
Proto-Indo-European *-i-eh₂
Proto-Hellenic *-íā
Ancient Greek -ῐ́ᾱ (-ĭ́ā)
Ancient Greek -λογῐ́ᾱ (-logĭ́ā)bor.
Latin -logialbor.
French -logiebor.
English -logy
English otolaryngology
From oto- (“ear”) + laryngo- (“throat”) + -logy.
0 次浏览
数据来源: Wiktionary