disyllabicity
名词 n.
英文释义
名词 n.
- The state or characteristic of having two syllables.
词源
Etymology tree
English disyllabic
Proto-Indo-European *-teh₂
Proto-Indo-European *-ts
Proto-Indo-European *-teh₂ts
Latin -itāsder.
Old French -itebor.
Middle English -ite
English -ity
English disyllabicity
From disyllabic + -ity.
English disyllabic
Proto-Indo-European *-teh₂
Proto-Indo-European *-ts
Proto-Indo-European *-teh₂ts
Latin -itāsder.
Old French -itebor.
Middle English -ite
English -ity
English disyllabicity
From disyllabic + -ity.
0 次浏览
数据来源: Wiktionary