branchiate
形容词 adj.
英 /ˈbɹæŋ.ki.eɪt/|/ˈbɹæŋ.ki.ət/
英文释义
形容词 adj.
-
Furnished with branchiae; gilled, having gills.
— branchiate segments
词源
From New Latin branchiatus.
0 次浏览
数据来源: Wiktionary