anapodeictic
形容词 adj.
英文释义
形容词 adj.
- Not able to be shown or proved by argument; undemonstrable.
词汇关系
反义词
词源
Etymology tree
Proto-Indo-European *né
Proto-Indo-European *n̥-
Proto-Hellenic *ə-
Ancient Greek ᾰ̓- (ă-)
Ancient Greek ἀν- (an-)der.
English an-
English apodeictic
English anapodeictic
From an- + apodeictic.
Proto-Indo-European *né
Proto-Indo-European *n̥-
Proto-Hellenic *ə-
Ancient Greek ᾰ̓- (ă-)
Ancient Greek ἀν- (an-)der.
English an-
English apodeictic
English anapodeictic
From an- + apodeictic.
0 次浏览
数据来源: Wiktionary